Kerk » Bezienswaardigheden
Agenda
Breng uw Stem Uit
De gemeente houdt in Genhout een verkeersarrangement. Dat is bedoeld om de verkeersveilgheid te verbeteren. Wat vindt u?
Dat is hard nodig
Dat is niet nodig, want er zijn nauwelijks problemen
Kan geen kwaad
Powered by:
De uitvoering van deze website is mede mogelijk gemaakt door:
P&P Company
Korte beschrijving van de bezienswaardigheden
De kunstenaars van de St.-Hubertuskerk te Genhout
De grote coryfeeën waren Henri Jonas, Charles Eyck, Joep Nicolas en Charles Vos, vier begenadigde kunstenaars, nog geboren voor het begin van de vorige eeuw.
Henri Jonas (1878-1944), de sympathieke Maastrichtse schilder die ondanks zijn depressieve perioden toch altijd iets had van het vertrouw-de met het heilige.
Bij Charles Eyck (1897-1983) valt de nadruk op de monumentale, neo-barokke compositie. Hij moet een aangeboren gevoel hebben gehad voor de wand die hij totaal wist vol te schrijven met zijn zwierige verteltrant.
Joep Nicolas (1897-1972), na Jonas misschien Nederlands grootste glazenier, maakte de glasschilderkunst weer levend met zijn bezielde tekeningen en vooral door zijn kleuren. De colorist die alle registers opentrok.
De bescheiden, altijd zwijgzame Charles Vos (1888-1954), spreekt door de menselijke gezichten van zijn beelden.
Deze vier kunstenaars lieten, samen met de bekwame architect Alfons Boosten, in Beek-Genhout een kunstwerk ontstaan, enig in zijn soort.
Het leeuwenaandeel in de versiering van dit bijzondere kerkgebouw kreeg CHARLES EYCK.
Bij het binnenkomen van de kerk wordt men getroffen door de schildering van het gewelf dat speels en zwierig als een geweldig baldakijn boven de kerkruimte hangt.
Tegen de gewelven zijn de apostelen, St.-Paulus en de patroonheilige St.-Hubertus met hun attributen aangebracht. Sommige van deze apostelen zijn echte portretten.
In Mathias herken je al gauw Vincent van Gogh. In Simon kijkt Dorus Rijkers ons aan, de redder van zovele schipbreukelingen aan de Noordzee. In Jacobus de Oudere zie je de figuur van Rabindranath, Indisch schilder en wijsgeer; in Petrus Abraham Lincoln, president van de Verenigde Staten van Amerika en afschaffer van de slavernij; in Bartolomeus een Zweeds visser van Orná, waarmee de schilder bevriend was. Voor Jacobus de Jongere schilderde Eyck het gezicht van Vincent Korda, een schilder uit Hongarije. Van Johannes, de lievelingsleerling van Jezus, wilde de schilder het mooiste aposteltype maken. "Dit mislukte mij totaal", verzucht hij later. Zijn zelfportret legde hij vast in Andreas, de broer van Petrus.

In deze gewelven is de uitbundige decorateur volledig op dreef. Hij schildert de symbolen van de vier evangelisten en boven het zangkoor zingende engelen en "stillevens" van muziekinstrumenten. Dit alles vermengd met bloemtrossen en wingerdranken. En dan die koerende doffers die zo konden weggevlogen zijn bij de befaamde duivenmelker Willem Dohmen uit Neerbeek, die de aannemer was van de kerk.
Het tafereel in de absis (1) dat Charles Eyck in nauwelijks zeven dagen schilderde, is wat zwaarder van toon: Jezus' Geboorte, de Doop in de Jordaan en het centrale middelpunt, de Verrijzenis. Meer naar beneden zien we nog in éénkleurig geel de vis met het brood, de pelikaan, de phoenix, de druiventros en de engelen met de lijdenswerktuigen.
Charles Eyck vulde ongeveer 400 vierkante meter vlak weliswaar met traditionele motieven, maar bracht deze tot volkomen nieuw leven. Werkelijk een uitzonderlijke maar waardige versiering van een kerkgebouw.




In deze Sint-Hubertuskerk zijn nog meer creaties van kunstenaars te bewonderen.
Tot de zuiverste scheppingen van Henri Jonas behoren zijn vensters in glas in lood waarbij vooral het Hubertusraam in de verborgen torenkapel van deze kerk bijzonder opvalt.
De H. Hubertus (2), de kerkpatroon is er afgebeeld op het ogenblik dat het legendarische verhaal plaats vindt. Dit raam is opvallend mooi van compositie en kleurenkeuze.
De op zijn knieën liggende jager weet nog met zijn linkerhand het paard in bedwang te houden. Met zijn rechter maakt hij een gebaar van overgave aan het zich voltrekkende wonder: het kruis dat groeit tussen het gewei van het hert.
Op de achtergrond rijzen de torens van de Maastrichtse Lieve Vrouwe kerk op. Alles wat Jonas uitbeeldt, ziet hij met de achtergrond van zijn "prachtig grijs Maastricht". Dit raampje, door architect Boosten aan de Sint-Hubertuskerk geschonken, is een van de mooiste vensters van deze uitzonderlijke glazenier. In de dagkapel prijkt dat andere prachtige religieuze kunstwerk van Jonas: zijn O.L. Vrouwe triptiek, "het zingend Magnificat" (3). Ook in dit machtige schilderij valt gelukkig niets meer te bespeuren van de innerlijke strijd en sombere verwarring van de kunstenaar.
Blijkbaar voelde hij het als een bevrijding als hij religieuze onderwerpen kon schilderen. Dan was hij als een verloste, een bevrijde mens.
Misschien doen de engelen wat vreemd aan op dit overigens zo kinderlijk blije triptiek met zijn fijne vondsten: op het linkerzijluik treedt de engel van de Boodschap naar voren als een Limburgse misdienaar; op het rechter zijluik zit het Jezuskind op de schouders van Sint-Jozef. De Kleine steunt op beiden, op Maria en Jozef, maar steekt boven zijn ouders uit. Hij is immers hun Heer en Meester. Leeuw en leeuwin komen hun onderdanigheid bewijzen en vlijen zich eerbiedig neer; hun klauwen vol ontzag ingetrokken. De cactus der woestijn raakt in bloei, omdat de Heer der schepping voorbij wordt gedragen.

Joep Nicolas, de begaafde glazenier, bracht tien gebrandschilderde ramen aan. Hij had het ambacht geleerd in het atelier van zijn vader en grootvader in Roermond. Met zijn groot kunstenaarschap en zijn speelse geest wist hij met glas en kleuren te toveren.
Hij vervaardigde de ramen achter het altaar (4), het raam in de Mariakapel (5) en in de doopkapel (6).
In de ramen in het middenstuk van de kerk vertelt hij de verhalen van Gods lieve heiligen, die de Limburger zo vertrouwd zijn: Hubertus (7), de patroon van deze kerk, Servatius (8), de eerste bisschop van Maastricht, Maternus (9), de eerste bisschop van het naburige Tongeren en geloofsverkondiger van deze streken, Lambertus (10), geboren en getogen

Maastrichtenaar en Gerlachus (11), de kluizenaar uit de holle eik uit het naburige Houthem- St.-Gerlach.
De andere ramen, St.-Willibrordus (12) en St- Bonifatius (13), de geloofsverkondigers in het noorden van ons land, zijn gemaakt door CHARLES EYCK.
Max Weiss maakte de ramen van St.-Isodorus (14), de patroon van de landbouwers en van St.-Joseph (15).
Het laatste raam dat geplaatst werd, was van de hand van JACQ. VERHEYEN. Hij maakte het portret van H. Pastoor van Ars (16).
Ondanks het feit dat de tien ramen door vier verschillende kunstenaars zijn vervaardigd, vormen zij samen toch een prachtige eenheid, in vorm en kleur. In het feestelijke raam boven het zangkoor beeldde GISÈLE WATERSCHOOT VAN DER GRACHT de H. Caecilia uit, de patrones van de kerkelijke zangers (17).
De stille, in zich zelf gekeerde beeldhouwer Charles Vos leefde zich uit in zijn bewogen, dramatische kruisweg in hoog glazuur (18) en in zijn bijzonder goed getroffen Sint-Jozef in geglazuurde klei (19).
Met krachtige hand kapte hij het beeldhouwwerk op de doopvont (20) en buiten aan de toren de Christusfiguur, die als eerste steen werd geplaatst met het opschrift: "Christus is de hoeksteen" (21).

Verdere bezienswaardigheden in de kerk

Het marmeren Hoofdaltaar werd vervaardigd door de Firma Laudy uit Sittard, volgens de tekening van het Architectenbureau A. Boosten (22).
De zes kandelaars op het Hoofdaltaar werden gemaakt door de Firma Brom te Utrecht.
Het kruisbeeld uit eikenhout achter het Hoofdaltaar is afkomstig uit Duitsland, 18e-eeuws (23).



Het antipendium in de Mariakapel, opaline, is van de hand van Max Weiss. Het is bezet met Eucharistische symbolen (24).
Jef Scheffers maakte de gebrandschilderde ramen in de sacristie en de Mariakapel. In het ene raam is St.-Franciscus afgebeeld (25), omringd door allerlei dieren. Achter het altaar is Maria afgebeeld, zittend met het Kind voor zich en de H. Familie (26, 27).
Yvonne Tripels vervaardigde het ronde Mariaraam bij de zij-ingang. Maria, gezeten, met het Kind op de schoot, omgeven door soldaten, mijnschacht, kinderen en de kerk van Genhout. Het is O.L. Vrouw van de Vrede (28).
Een ander raampje van haar hand stelt voor Maria als de Sterre der Zee (29). De Pelikaan uit hout, verguld, is waarschijnlijk afkomstig van een Hoofdaltaar, 18e-eeuws (30).
De Piëta, Moeder van Smarten, is van gepolychromeerd hout. Het is een negentiende eeuws beeld, afkomstig uit Duitsland (31).
De "kuip" waarop het beeld is geplaatst, is een gedeelte van een preekstoel, gemaakt uit eikenhout, 18e-eeuws (32). Het schilderij van St.-Hubertus stelt hem voor als bisschop. Naast hem het bekende hert met kruis. In zijn handen draagt hij de Bijbel, de jachthoorn en de "Hubertussleutel". Deze sleutel werd aan dieren opgelegd die "hondsdol" waren. Het is een 18e-eeuws schilderij (33).
O.L. Vrouw van Altijddurende Bijstand (34). Rond deze devote schildering heeft Charles Eyck een rand aangebracht van beschilderde glastegels.
Het tabernakel is beschilderd door priesterkunstenaar Math. van Kampen. Men voelt er de sfeer in terug van Charles Eyck (35).
In 1992 werd er een Hubertusbeeld geplaatst. Het is vervaardigd door Gène Eggen.
Hier is Hubertus niet voorgesteld als de jager, maar als bisschop. "Want", zegt de kunstenaar, "Hubertus was bisschop van Maastricht, dus ook bisschop van Genhout...:' (36).
In 1994 werd in onze kerk geplaatst een Mariabeeld uit eikenhout onder de titel "Moeder van smarten". De plaatselijke beeldhouwer Frans Vonken is de maker van dit kunstwerk (37).
Sint Hubertus,
Gène Eggen.
Onder de toren van de kerk is in 1992 het Montfortraam geplaatst. Middenin is een gebeurtenis uit het leven van de H. Montfort uitgebeeld. Er omheen zijn de zeven werken van Barmhartigheid aangebracht. De maker van dit raam is de priesterkunstenaar Jos Stassen. Het is een eerbetoon aan de Montfortanen die vanaf het ontstaan van de parochie (1932) werkzaam zijn geweest in Genhout (38).
In de doopkapel hangt een afbeelding van de verrezen Christus van de hand van Eugène Quanjel. En verder een levensboom, applicatiewerk van Annie van Oss (39).
Het Hubertusbeeld aan de ingang van de kerk is het werk van Frans Timmermans (40).

© 1997 Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd. Uitgave van Stichting Vrienden van de Sint-Hubertuskerk Genhout-Beek, b.g.v. het 65-jarig jubileum van het Gemengd Kerkelijk Zangkoor St.-Hubertus.
Terug
Sponsors