"Ïk ga het afmaken," zei Christel op zekere dag tegen haar moeder.

Ze bedoelde het werk van haar ouders.

De eerste beheerders van het Gemeenschapshuis waren dhr. en mevr. Schellekens, de ouders van Christel. Van 1973 tot 1976 werd het horecavak haar met de paplepel ingegeven.

Toen werd haar vader ziek en overleed enige tijd later.

Ze ging werken bij bakkerij Stevens in Stein. Dertig jaar heeft ze er met plezier vertoefd. Toch bleef ze uitkijken naar iets in de horeca.

Het vorig jaar ging eindelijk een vurige wens in vervulling …

"We hebben elkaar hier ontmoet," komt Coen ertussen, plezierlichtjes in zijn ogen.

Koen moet het werk in de horeca combineren met zijn baan als technicus bij D.S.M.

"Valt soms tegen," erkent hij.

"Ik moet iedere morgen vroeg uit de veren en kan dan niet tot 's avonds laat hier zijn. Het gevolg is wel dat Christel in het holst van de nacht alleen over straat moet."

Hij maakt een gebaar van "dat hoort er nu eenmaal bij".

Zoon Björn wil later ook in de horeca.

Ze hebben met z'n drieën een snelcursus gedaan om de vereiste horecapapieren te halen.

"Misschien neemt hij het hier wel van zijn ouders over", lacht Coen.

Vooralsnog werken vader, moeder en zoon Feron samen om er iets moois te maken.

En het gaat goed. Op zonnige dagen zit het terras van 't Trefpunt helemaal vol.

Behalve dat de gasten zich kunnen laven aan allerlei drank, valt er volop te genieten van diverse soorten ijs, saté, poffertjes en tosti's.

"De samenwerking met het stichtingsbestuur is prima," glundert Koen.. "Jammer genoeg raken we binnenkort de crèche kwijt. Die gaat naar het nieuwe schoolgebouw. Komt de kelderruimte leeg te staan. We zoeken een nieuwe huurder!!!

A.G.