"Journalisten zijn vaak slordige mensen!"
Het zegt het met ondeugend glimmende oogjes, Jan Salden, student journalistiek in Tilburg.
"En een recent onderzoek heeft aangetoond dat journalisten de slechtstgeklede beroepsgroep vormen," voegt hij er glimlachend aan toe.
Ik heb hem gevraagd, hoe het toch komt, dat het nooit precies klopt wat ik in de krant lees over zaken die ik van nabij heb meegemaakt.
"Tijdsdruk zal een factor zijn," denkt Jan, "en een stukje routine."
Hij strijkt bedachtzaam over zijn kin. "Het is begrijpelijk dat zoiets gebeurt, maar het valt niet goed te praten."
Hij kon nauwelijks schrijven toen hij reeds de drang voelde om teksten aan het papier toe te vertrouwen. En niet alleen teksten. Vaak maakte hij er illustraties bij.
Voor me ligt een werkje uit 1989 van de hand van de toen achtjarige Jan Salden, "schrijver en tekenaar". Aandoenlijk verhaalt het over de lotgevallen van Pietje Puk, het bakkershulpje.
Ken je Pietje Puk?
Nee?
Het is geen jongetje, het is geen meisje, maar een vrolijk mannetje.
Die Pietje Puk woont in Keteldorp. Daar zijn maar tien straatjes en er wonen vierhonderd mensen en kinderen.
Veertien potloodgeschreven en geïllustreerde bladzijden lang worden de belevenissen van Pietje Puk uit de doeken gedaan en het boekje eindigt met een opsomming van de acht delen uit de serie.
Dit schrijverstalent in den dop heeft zichzelf niet verloochend. Momenteel is Jan derdejaarsstudent van de vierjarige opleiding aan de Academie voor Journalistiek en Voorlichting in Tilburg, de A.J.V. Afgelopen jaar heeft hij drie maanden stage gedaan bij Dagblad de Limburger in Sittard. Zijn werk beviel zo goed, dat men hem vroeg om nog drie maanden te blijven, maar dan als betaalde kracht. En zeer recent bood De Limburger in Maastricht hem een baan voor drie maanden aan als redacteur binnen-/buitenland. "In het kader van de opleiding is dat goed mogelijk. Het is een cursus met weinig colleges en veel zelfstudie. Kijken hoe anderen schrijven, hoe anderen het aanpakken. Daar kun je veel van leren. Veel studenten hebben deze discipline niet. Je dient hongerig te blijven naar informatie, je moet het naadje van de kous willen weten!"
De journalistieke voorkeur van Jan Salden neigt in de richting van de beschrijvende journalistiek die zich o.a. bezig houdt met verslaggeving en reportage. In dit verband geeft hij zijn visie. "Als mensen iets aangeven, is het belangrijk daar rekening mee te houden. Zo is er bijvoorbeeld behoefte aan "luchtig" nieuws. Maak dat dan. De lezer is de maatstaf!" Even later: "De krant moet aanvullend zijn op radio- en televisienieuws. Het heeft weinig zin om in de krant hetzelfde te lezen als hetgeen je gehoord of gezien hebt op radio of televisie."
Niet voor niets werd Jan onlangs gevraagd om de P.R. te doen voor de Triatlon in Stein welke plaatsvindt op 21, 22 en 23 juni 2002.
"Het leuke is, dat ik dan aan de andere kant van de berichtgeving sta," glimlacht Jan. "Met z´n tweeën beheren we het perscentrum en zorgen voor de informatie naar de pers toe. Verder zal ik voorlichtende artikelen schrijven in de Maas- en Geleenbode. De bedoeling is dat er zoveel mogelijk mensen komen kijken!"
A.G.
